من و تو آدم و حوا نبودیم

جدا از مردم دنیا نبودیم 

من و تو با همین مردم نشستیم

ولی انگار با اینا نبودیم

من و تو جونمون از هم جدا نیست

«من و تو» یا «تو و من» بین ما نیست

یکی هستیم تا اون حد که دیگه_

تو تنهایی ما غیر خدا نیست

 

 

پی نوشت: این شعر از محمد علی بهمنیِ ، البته با اندکی تغییر

این تغییرات هم تقصیر کسیِ که الان داره میخونه این  شعر را . (ولی خوب خونده) 

فکر کنم بخاطر همین آلبوم هم بود که مجوز بهش ندادند و رفت خارج از کشور

القصه؛

من و تو تا نفس باشه ، من و تو!

منبع اصلی مطلب : حبسیه‌هایِ من
برچسب ها :
اشتراک گذاری: این صفحه را به اشتراک بگذارید

سبد بلاگ :